Test Suite of Fair Use Vids (مجموعه آزمایشی ویدیوهای استفاده ی عادلانه)

مجموعه ی آزمایشی زیر برای پشتیبانی از تجدید معافیت DMCA مطرح شده توسط بنیاد مرز الکترونیک (Electronic Frontier Foundation – EFF) برای تهیه کنندگان ویدیوهای غیر تجاری مانند تهیه کنندگان ویدیوهای هوادارانه ارائه می شود. لطفا توجه داشته باشید که این ویدیوها برای استریم کردن و برای منفعت بینندگان ویدیوهای هوادارانه ی فشرده شده اند؛ این ویدیوها برای نمایش بر روی پرده ی سینما تهیه شده اند ویا برای دانلود توسط مخاطبین آنها.

2 آگوست 2012. سازمان OTW (سازمانی برای آثار دگرگون شونده) به آثار نمایشی ای که توسط DVD CCA ارائه شده اند پاسخ می دهد؛ پاسخ ما را بخوانید و ست دوم آثار نمایشی خود OTW را در دومین گالری عکس ما ببینید.

4 ژوئن 2012. فرانچسکا کوپا، ربکا توشنت و تیشا ترک در دادرسی هایی در کتابخانه ی کنگره شهادت می دهند؛ ترک آثار نمایشی ای که در گالری عکس ما منزل دارند را ارائه می کند.

2 مارس 2012. ریچل واون و ربکا توشنت یک کامنت جوابیه به نمایندگی از OTW (پی دی اف) را ارسال می کنند. EFF همچنین کامنت جوابیه (پی دی اف) ی خود را در پشتیبانی از چندین معافیت از جمله معافیت برای ریمیکس کنندگان غیرتجاری ارسال کرد.

1 دسامبر 2011. ربکا توشنت، ریچل واوون و فرانچسکا کوپا با EFF همکاری کردند تا یک طرح پیشنهادی برای تجدید و گسترش معافیت DMCA برای ریمیکس کنندگان غیرتجاری (PDF) ارسال کنند.

26 جولای 2010. کتابخانه ی کنگره ی ایالات متحده یک تصویب نامه به سود معافیت های DMCA منتشر کرد. سازمان OTW یک مطلب مطبوعاتی در پاسخ به این حکم صادر کرد.

2 دسامبر 2008. سازمان OTW یک کامنت جوابیه را در پشتیبانی از طرح پیشنهادی EFF برای یک معافیت DMCA برای مجوز استخراج کلیپ هایی از یک DVD برای استفاده در ویدیوهای ریمیکس غیرتجاری مانند ویدیوهای هوادارانه که جزء استفاده ی عادلانه (PDF یا به صورت HTML) محسوب می شوند ارسال کرد. کامنت بنیاد مرز الکترونیک را نیز می توان دانلود کرد و یا به صورت HTML مشاهده کرد.

برای اطلاعات بیشتر در مورد طرفداری ادامه دار ما از DMCA لطفا پیج Legal Advocacy (وکالت مدافعی قانونی) ما را ببینید.

سازمان OTW معتقد است که آثار غیرتجاری که از محتوای کپی رایت شده ی موجود استفاده ی خلاقانه می کنند، مانند ویدیوهای هوادارانه، آثاری دگرگون شونده هستند و آثار دگرگون شونده تحت قانون کپی رایت ایالات متحده قانونی اند.


تهیه کنندگان ویدیوهای هوادارانه به فیلم های مرجع با کیفیت بالا نیاز دارند تا بتوانند محتوای متن را دگرگون کنند

تهیه کنندگان ویدیوهای هوادارانه معمولا فیلم های ویدیویی را به شیوه های مختلفی دستکاری می کنند: سرعت آن را بالا می برند، سرعت آن را پایین می آورند، رنگ ها را تغییر می دهند، آن را می برند و زوم می کنند، آرایه ای از جلوه ها را به آن اضافه می کنند، تمرکز را تغییر می دهند. به همین دلیل آنها در جست و جوی فیلم هایی با بالاترین کیفیت ممکن هستند، چون می دانند که این تغییرات و دگرگونی ها هزینه ی تصویری خود را تحمیل خواهند کرد؛ اگر شما با یک فیلم بی کیفیت شروع کنید، فیلم شما در انتها ممکن است غیرقابل تماشا باشد.

در زیر شما یک ویدیوی دو دقیقه ای که دو تصویر مجزا را نمایش می دهند مشاهده می کنید که توسط تهیه کننده و عضو کمیته ی ویدیوهای هوادارانه و رسانه، تیشا ترک، ساخته شده است. سمت چپ کلیپی است که از یک ویدیو بریده شده است و سمت راست ضبط شده است. این فیلم فقط به یک شیوه ی ساده دستکاری شده است — سرعت آن پایین آورده شده است که یک تکنیک معمول است که هر تهیه کننده ی ویدیوی هوادارانه ای ممکن است استفاده کند — و پیکسلی شدن و کیفیت پایین ویدیوی ضبط شده بلافاصله مشخص است. این غیرممکن است که فیلم ضبط شده پس از اینکه جلوه های اضافی به آن اعمال شود قابل مشاهده باشد؛ همانگونه که تهیه کنندگان ویدیوهای هوادارانه می گویند، “آشغال وارد می شود، آشغال هم خارج خواهد شد.”

به گالری عکس 1 و گالری عکس 2 سری بزنید تا تعدادی عکس در کنار هم که تفاوت کیفیت بین ویدیوهای ضبط شده و بریده شده را نشان می دهند را ببینید.

تهیه ی ویدیوهای هوادارانه یک پیشه ی با ارزش قانونی از جنبه ی فرهنگی و هنری است که نماینده ی یک جامعه ی پابرجا و در حال گسترش است.

Women’s Work (کار زنان)، توسط Sisabet و Luminosity

ویدیوهای هوادارانه محتوای منبع را به صورتی ریمیکس می کنند که یک روایت جدید ارائه کنند و معمولا در مورد منبع نظری دهند یا آن را نقد کنند. یک ویدیوی هوادارانه که در مورد آن بسیار بحث می شود، “کار زنان” توسط Sisabet و Luminosity است که بر اساس Supernatural (سوپرنچرال) که یک سریال تلویزیونی درباره ی دو برادر که ارواح را شکار می کنند است. اما این ویدیو به خودی خود عملا هیچ لحظه ای را وقف شخصیت های اصلی نمی کند؛ در عوض، عکس هایی از زنانی را که در اپیزودهای بیشماری از این سریال را به هم وصل می کند، زنانی که فقط به جنبه ی شهوانی آنها توجه می شود، زنانی که زجر می کشند و یا شیطانی هستند. یک مفسر آن را به عنوان “یک تز دکترا معطوف به زن ستیزی در ساختارهای پایه و بررسی نشده ی داستان ها… این ویدیو صریحا و با بصیرت نشان می دهد که چگونه بسیاری از داستانهایی که ما می دانیم و دوباره نقل می کنیم به رنج کشیدن زنان بستگی دارد.” توصیف کرد. “کار زنان” در روزنامه ی نیویورک (New York Magazine) به صورت برجسته نشان داده شده و ویدیوی لومینوسیتی “Vogue” به عنوان “بهترین ویدیوی هوادارانه ی سال” در 2007 ذکر شده است.

The Price (بها)، توسط Things With Wings

“بها” یک ویدیوی هوادارانه درباره ی “manpain (رنج مردان)” است — یک کلمه که توسط هواداران برای توصیف نمایش “احساس بیم بیش از حد و خودخواهانه ی مردان” اختراع شده است. Manpain از مخاطبین می طلبد که رنج بیش از حد نشان داده شده ی شخصیت های اصلی مرد را در مقابل قربانیان واقعی درد یا خشونت تشخیص دهند. در این گونه داستانها قربانیان — معمولا زنان — توسط روایتگری داستان به عنوان بی اهمیت نشان داده می شوند و یا همانگونه که Things With Wings بیان می کند “manpain همه اش درباره ی دوربین است — وقتی که اتفاقات بدی می افتد، از دیدگاه احساسی چه کسی کلوزآپ (closeup یا نمای نزدیک) گرفته می شود؟” Things With Wings بیشتر توضیح می دهد که او “نیاز داشت که ناامیدی و عصبانیتی که خودش احساس می کرد، هم درباره ی ماهیت مسخره و بسیار بد این استعاره های خسته و هم در مورد عکس العمل های وسیع و قابل پیش بینی (و اکثرا مشکل آمیز) هواداران به این استعاره ها را عنوان کند…” این ویدیوی هوادارانه همزمان یک نقد به استفاده ی رسانه ی جمعی از manpain و همچنین یک نقد به آغوش باز جامعه ی هواداران برای این شخصیت های مرد و رنج آنهاست.

کارگردانی و تهیه ی ویدیوهای هوادارانه خلاقیت و مهارت فنی را ترویج می کند.

This Is How It Works (این موضوع اینجوری کار می کند)، توسط Lim

“این موضوع اینجوری کار می کند” عملا از فریم به فریم هایی از فیلم های منبع استفاده می کند که از سریال های تلویزیونی Stargate Atlantis گرفته شده است که نه تنها دوباره برش شده است بلکه از لحاظ بصری توسط نرم افزارهای ادیت تصاویر بازسازی شده است. یک انیمیشن ادامه دار از اعدادی که بر اساس ریتم موسیقی پس زمینه تولید می شود که بخشی از پیام ویدیو درباره ی ماهیت دوگانه ی کاراکتر رادنی مک کی که یک دانشمند است که می خواست یک موسیقی دان باشد است. پس از اشتراک ویدیو، لیم توضیحات بسیطی درباره ی پروسه ی این کار نوشت که جزئیات مرحله به مرحله ی اینکه او چگونه این جلوه ها را خلق کرده توضیح داده است. “این موضوع اینجوری کار می کند” نه تنها مهارت فنی بلکه همچنین حساسیت هنرمندانه را نشان می دهد. یکی از ویدیوهای دیگر لیم، “ما”، هم اکنون در یک نمایشگاه، Mediated (میانجیگرانه)، در موزه ی عکاسی کالیفرنیاست.

Piece of Me (بخشی از من)، توسط Obsessive24

“بخشی از من” به صورت عمدی و هنرمندانه فیلم های DVD ای از بریتنی اسپیرز و عکسهایی با بافت خشن از این خواننده (عکس های مجلات، ویدیوهایی که عمدا بافت دانه ای دارند از یوتیوب) را با هم ترکیب می کند تا یک تقابل بین تصویری که این خواننده از خودش نشان می دهد و یک روایت رقت انگیز از سوءاستفاده، کالایی سازی و درهم شکستن توسط مجلات را نشان دهد. در اینجا موسیقی “بخشی از من” که توسط خود اسپیرز خوانده شده است به عنوان یک چالش برای مبارزه تلقی می شود: “شما یک تیکه از من را میخواهید؟ (تیکه استعاره از توجه)” ولی Obsessive24 معنی سرکوب شده ی کلمات را نشان می دهد که به خشونت تکه تکه شدن اشاره می کند. نتیجه ی این موضوع یک روایت کلاسیک از یک تراژدی است که در آن اسپیرز توسط لاشخورهایی تکه تکه می شود: خانواده اش، هالیوود، رسانه و ما، مخاطبین تماشاگر و مصرف کننده.

ویدیوهای هوادارانه فرمی از نقد فرهنگی قانونی و زمانمند است.

Handlebars (فرمان)، توسط Seah و Margie

ویدیوی “فرمان” سیا و مارگی درباره ی بررسی شخصیت آقای دکتر در سریال Doctor Who و همچنین یک نظر کلی در مورد ماهیت قدرت و مسئولیت است. این ویدیو با تصاویری شروع می شود که ماهیت بوالهوس آقای دکتر را شرح می دهند و در ادامه به جنبه های خطرناکتر ماجراجویی های او و هم چنین استفاده های اندک او از قدرت می پردازد که در نهایت به تصاویری از خشونت و نابودی توسط او (به خاطر منفعت عمومی و کار خیر) ختم می شود. آقای دکتر قهرمان سریال تلویزیونی ای است که به نام او نامگذاری شده است. این ویدیو به عنوان یک نقد قدرتمند برای نقاط کور اخلاقی این سریال با متن سازی دوباره برای وقایعی که بینندگان قبلا دیده اند عمل می کند. این ویدیو، که در آن کارهای آقای دکتر به تصاویر مربوط و با معنی تر چگالیده شده اند، بصیرتانه انتقادش را از این کاراکتر به خصوص با استفاده از متن شعری که در پشت زمینه پخش می شود انتقال می دهد: “نیت من بسیار والامقام است / قدرت من خالص و پاک است … و من می توانم هر کاری را بدون هیچ دلیلی انجام دهم … من می توانم سیاره را با یک هولوکاست نابود کنم..”

Buffy Vs. Edward (بافی در مقابل ادوارد)، توسط Jonathan McIntosh

در ویدیوی ریمیکس سیاسی جاناتان مک اینتاش “بافی در مقابل ادوارد”، خون آشام مرد سیریش از مجموعه ی Twilight با نماد فمینیست بافی سلاخ خون آشام ها ملاقات می کند. این ریمیکس که متعلق به سال 2009 است بیش از 4 میلیون بازدید کسب کرد و به بیش از 30 زبان ترجمه شده است. همچنین در رسانه های مطرحی مانند NPR، LA Times، Boston Globe و Salon.com از آن نامبرده شده است. مک اینتاش از انواع مختلفی از فیلم ها برای تهیه ی این ریمیکس استفاده کرد که نه تنها شامل برشهایی از DVD های استاندارد بود بلکه شامل فیلم هایی با کیفیت بالا بود که آنقدر بزرگ بودند که به او اجازه می دادند که سایر کاراکترها را از درون فریم حذف کند (تا یک واقعیت روایتی جدید را بهتر بسازد). مک اینتاش پس از آن به تهیه و خلق “Right Wing Radio Duck” که یک ویدیو وایرالی است که در آن دانلد داک به میزبان رادیویی گلن بک گوش می دهد و به یک مهمانی چای با نتایجی رقت بار می پیوندد پرداخت؛ و همچنین یک ویدیوی دیگر “Too Many Dicks on The Daily Show” که از اتاق نوشتن مردسالار جان استووارت انتقاد می کند.

It Depends On What You Pay (بستگی دارد که چقدر هزینه می کنی)، توسط Gianduja Kiss

ویدیوی سال 2009 جاندویا کیس “بستگی دارد که چقدر هزینه کنی” از سریال تلویزیونی اخیر به نام Dollhouse انتقاد می کند که یک سریال علمی تخیلی است که یک سازمان خاطرات افرادی را (“Dolls (عروسک ها)” پاک کرده و آنها را با شخصیت های سفارشی ای جایگزین می کند و سپس آنها را برای استفاده ی شخصی، اکثرا جنسی، اجاره می دهد. هرچند که این سریال قرار است که یک موضوع ناراحت کننده و دیستوپیک باشد، بسیاری از هواداران مونث احساس می کردند که این سریال کاملا متوجه نیست که موضوع آن درباره ی تجاوز است — پاک کردن خاطرات نشان دهنده ی یک عدم موافقت بنیادی است — و اینکه تجاوز ممکن است برای بسیاری از هواداران مونث موضوع لذت بخشی نباشد. با ریمیکس کردن سریال با یک موسیقی شاد درباره ی تجاوز که از The Fantasticks (که خود یکی از نشانگرهای چیزی است که در گذشته سرگرم کننده تلقی می شده ولی اکنون توهین آمیز است)، جاندویا کیس یک بحث را هم در حوزه ی بلاگوسفر (blogosphere) و هم در رسانه های اصلی راه انداخت و نقاط مدنظرش را به طور موثر از طریق مولتی مدیا اثبات کرد؛ همانگونه که یک بلاگر مونث پس از دیدن این ویدیو اشاره می کند “صحنه های تجاوز سریال Dollhouse عملا به عنوان صحنه های تجاوز فیلم برداری نمی شوند. آنها صحنه های مهمانی ها، عیاشی های الکی و ‘عشق بازی’ هستند… این ویدیوی هوادارانه باید نشان دهد که چه چیز وحشتناکی در حال رخ دادن است… به خاطر اینکه خارج از متن سریال، چیزی در اکثر این صحنه ها وجود ندارد که بیننده را تشویق کند که در مورد چیزی که می بینند بیشتر تفکر کنند و متوجه شوند که در اینجا اتفاقی بیش از آنچه که به نظر می رسد در حال روی دادن است.” برای اینکه این بحث همزمان با اینکه این موضوع در حال روی دادن بود اتفاق بیفتد، جاندویا کیس مجبور شد این ویدیو را با استفاده از ویژگی فیلم Amazon Unbox ایجاد کند؛ فیلم DVD این سریال در آن زمان در دسترس نبود.

ویدیوهای هوادارانه خوانش ها و واقعیت های متناوبی را طرح می کنند.

Closer (نزدیکتر) توسط T. Jonesy و Killa

“نزدیکتر” یک ویدیوی هوادارانه ی Star Trek است که به ملاقات های خشن بین شخصیت های کِرک و اسپاک جنبه های شهوانی نسبت می دهد. همانگونه که هنری جنکینز در مباحثه اش درباره ی “نزدیکتر” در How to Watch a Fan-Vid به آن اشاره می کند: “اینگونه کارها قطعا سریال اصلی را تفسیر می کنند اما نه به گونه ای که توسط اکثر معلمان ادبیات تفسیر می شود. آنها تلاش نمی کنند که معنایی که تهیه کنندگان اصلی منظور داشته اند را بازیابی کنند. آنها فرضیه پردازی می کنند، به سوالهای “چه می شد اگر” جواب می دهند و واقعیات متناوبی را مطرح می کنند.” به راستی، عنوان آغازین “نزدیکتر” می پرسد “چه می شد اگر آنها به موقع به ولکان نرسیده بودند؟” پیش از آنکه یک سناریوی خیالی را برای پاسخ به این سوال خلق کند. این یک ویدیوی مضطرب کننده برای بسیاری از هواداران است اما هدف آن این بوده است؛ که بین خشونت جنسی و تجاوزی که ذهن-خوانی است مقایسه ای انجام دهد و همچنین نشانگر تم هایی بحث برانگیز که در فن فیکشن هایی که هواداران درباره ی اپیزود “Amok Time” سریال Star Trek برای دهه ها نوشته اند باشد.

“White” and Nerdy (“سفید” و نِردی) توسط talitha78

ویدیوی “‘سفید’ و نردی” تهیه کننده و کارگردان ویدیوهای هوادارانه تالیثا78 به یک سری بحث های آنلاین در مورد نژاد در فرهنگ عامه پاسخ می دهد؛ این کار با خلق یک ویدیو راجع به گاس، یک شخصیت آمریکایی آفریقایی تبار در سریال تلویزیونی Psych انجام شده است. همانگونه که تالیثا78 توضیح می دهد: “ساختن این ویدیو به روش من برای حل کردن مشکلاتم درباره ی [بحث های هوادارانه راجع به نژاد که به نام روبه رو مشهور اند] RaceFail 2009 تبدیل شد. مانند گاس، من یک نِرد رنگین پوست هستم در جامعه ی که نِرد بودن غالبا به افراد “سفیدپوست” نسبت داده می شود. با این ویدیو من می خواستم که این کلیشه را واژگون کنم….” “‘سفید’ و نردی” بنابراین این موضوع پنهان نژادپرستانه را آشکار می کند و نشان می دهد که چگونه نِردهای سیاه پوست نادیده گرفته می شوند به خاطر اینکه آنها در کلیشه های سیاه پوست بودن و یا فرهنگ نِرد/گیک نمی گنجند.

The Test (امتحان) توسط here’s luck

“امتحان” کلیپ هایی از فیلم راه اندازی مجدد Star Trek را با کلیپ هایی از سریال تلویزیونی اصلی Star Trek ترکیب می کند تا یک داستان را که در آن زمان به خوبی در فن فیکشن پابرجا شده بود را تصویرسازی کند: در فیلم راه اندازی مجدد وقتی که اسپاک پرایم خاطرات نابودی رومولوس را به کِرک منتقل می کند، همزمان و سهوا خاطراتی از سریال اصلی را نیز به او منتقل می کند که شامل خاطراتی از علاقه ی جنسی و یا درگیری بین خودش و کِرک دوران خودش بوده است. تهیه کننده و کارگردان ویدیوهای هوادارانه here’s luck از جلوه های ویژه برای نشان دادن تفاوت بین اتفاقات زمان حال و خاطرات استفاده می کند تا نشان دهد که این تصاویر از سریال اصلی به صورت مبهم و احتمالا ناخواسته وارد شده اند، تا مفاهیتم فرعی رمانتیک و جنسی را در این تصاویر برقرار کند و یک روایت را بسازد که در آن خاطرات اسپاک پرایم به صورت ادامه دار در تمام طول فیلم سال 2009 در خودآگاه کِرک منتقل می شوند. (کامنتهای بیشتر درباره ی این ویدیوی هوادارانه را بخوانید.)