Test Suite of Fair Use Vids (Zestaw Przykładów dla Dozwolonego Użytku Video)

Poniższy Zestaw Przykładów przedstawiony został w ramach wsparcia dla zapropowanego przez EFF wznowienia zwolnienia od DMCA niekomercyjnych twórców video, takich jak vidderzy. Zwróć uwagę na to, że te pliki video zostały skompresowane, by umożliwić streaming dla przypadkowych osób; pliki te zostały stworzone do wyświetlania na dużym ekranie i/lub ściągania.

2 sierpnia 2012. OTW (Organizacja na rzecz Twórczości Przeobrażonej) odpowiada na dowody rzeczowe przedstawione przez DVD CCA; przeczytaj naszą odpowiedź i zobacz posiadany przez OTW drugi komplet dowodów w naszej drugiej Image Gallery.

4 czerwca 2012. Francesca Coppa, Rebecca Tushnet i Tisha Turk zeznają na rozprawie mającej miejsce w Library of Congress(Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych); Turk prezentuje dowody przechowywane w naszej Image Gallery.

2 marca 2012. Rachael Vaughn i Rebecca Tushnet składają Komentarz zwrotny w imieniu OTW (PDF). EFF również składa własny Komentarz (PDF) wspierający różnorakie wyjątki, włączając wyjątek dla niekomercyjnych remixerów.

1 grudnia 2011. Rebecca Tushnet, Rachael Vaughn i Francesca Coppa pracują z EFF, by złożyć propozycję odnowienia i rozszerzenia wyjątku DMCA dla niekomercyjnych remixerów (PDF).

26 lipca 2010. Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych wydaje decyzję przychylającą się do wyjątków od DMCA. OTW wydaje ogłoszenie prasowe w odpowiedzi na decyzję Kongresu.

2 grudnia 2008. Organizacja na rzecz Twórczości Przeobrażonej – OTW złożyła komentarz zwrotny wspierający propozycję EFF dla wyjątków od DMCA umożliwiający wyciąganie klipów z DVD, aby włączać je do niekomercyjnych video remiksów, jakich jak fanvidy, które są uznawane jako przykłady dozwolonego użytku (PDF lub wyświetl jako HTML). Komentarz Electronic Frontier Foundation może być również ściągnięty lub wyświetlony jako HTML.

Po więcej informacji na temat obrony DMCA, przejedź do strony Legal Advocacy (Wsparcia Prawnego).

OTW wierzy, że niekomercyjne prace, które w sposób twórczy wykorzystują istniejący objęty prawem autorskim materiał, takie jak favidy, są przeobrażające, a twórczość przeobrażona jest legalna w rozumieniu prawa autorskiego USA.


Vidderzy potrzebują wysokiej jakości źródła materiału filmowego, by przeobrazić tekst

Vidderzy zazwyczaj manipulują materiałem filmowym w różnoraki sposób: przyśpieszają, zwalniają, zmieniają kolory, przycinają i powiększają, stosują szereg efektów, by zmienić centrum uwagi. Poszukują oni ciągle materiału filmowego o najlepszej dostępnej jakości, wiedząc, że przekształcenia jakie wprowadzą wymuszą zmianę obrazu; jeśli zaczynasz z materiałem o kiepskiej jakości, rezultat może być niemożliwy do oglądania.

Poniżej znajdziesz dwuminutowe wideo z podzielonym ekranem zrobione przez Tishę Turk, vidderkę i członkinię Komitetu Viddingu;
po lewej materiał został skopiowany, po prawej użyto materiału nagranego i przekonwertowanego. Ten materiał filmowy został przetworzony tylko w jeden prosty sposób – zostal zwolniony, częsta technika, której może użyć każdy vidder – pikselizacja i niska jakość stworzonego materiału są oczywiste. To mało prawdopodobne, by taki materiał nadawał sie do oglądania, kiedy zastosowane zostaną dodatkowe efekty; jak mówią vidderzy “Gdy używasz śmieci, dostajesz śmieci”.

Przejdź do Image Gallery I i Image Gallery II, aby zobaczyć liczne zestawione ze sobą obrazy, pokazujące różnice w jakości skopiowanych i nagranych obrazów.

//

Vidding jest legalną formą sztuki i wartościowym kulturowo zajęciem, które reprezentuje rozrastającą się społeczność o rozwijającej się reputacji.

//

Women’s Work, autorzy: Sisabet i Luminosity
Vidy remiksują materiał źródłowy w taki sposób, by stworzyć nową narrację, zazwyczaj komentującą lub krytykującą źródło. Często omawiany vid „Women’s Work,” autorstwa Sisabet i Luminosity, jest oparty na serialu telewizyjnym Supernatural, który opowiada o dwóch braciach polujących na duchy. Stworzony vid zawiera zaledwie ulotne mignięcie bohaterów, w zamian zestawiając ujęcia kobiet z niezliczonych odcinków serialu, kobiet, które pokazywane są jedynie w erotycznym świetle oraz jako cierpiące lub demoniczne. Jeden komentator określił vid, jako “pracę doktorską na temat mizoginii podstawowych, niezbadanych struktur historii… ten vid w sposób oczywisty i intuicyjny pokazuje to jak wiele historii, które znamy i opowiadamy opiera się na cierpieniu kobiet”. „Women’s Work” byłpokazany w New York Magazine, a vid autorstwa Luminosity „Vogue” został określiony, jako „najlepsze fan video” roku 2007 r.

//

The Price, autorstwa Things With Wings

„The Price” jest videm o „manpain” (dosł. ból mężczyzny) — słowo ukute przez fanów, określające przedstawienie “przesadnego, skoncentrowanego na sobie męskiego lęku”. Manpain wymaga od publiczności identyfikacji z nadmiernym cierpieniem męskiego bohatera, przedkładając go nad rzeczywistymi ofiarami bólu lub przemocy; w tego typu historiach, ofiary — zazwyczaj kobiety — pełnią w narracji nieistotną rolę, lub jak to określa Things With Wings, “manpain zależy od sposobu kręcenia – kiedy dzieją się złe rzeczy, komu poświęcone jest zbliżenie kamery?”. Things With Wings wyjaśnia, że “potrzebowała wyrazić swoją frustrację, którą czuje w związku z absurdalną/okropną naturą tych oklepanych tropów literackich i całkowicie przewidywalną ( i często problematyczną) reakcją fanów na nie…”. Vid autorstwa Things With Wings jest krytyką zarówno mas mediów używających manpain, jak również przyjęcia tych męskich postaci i ich cierpienia przez społeczność fanowską.

Vidding promuje zarówno techniczne umiejętności jak i kreatywność.

//

This Is How It Works, autorstwa Lim

„This is How it Works” składa się klatka po klatce z materiału źródłowego, którym jest serial telewizyjny Stargate Atlantis, materiału, który nie tylko został wycięty, ale wizualnie przekształcony przy użyciu oprogramowania edytującego. Ciągła animacja cyfr jest generowana dzięki rytmowi muzyki użytej w tle, jest to część przekazu tego vidu na temat podwójnej natury postaci Rodney’a McKay, naukowca, który chciał być muzykiem. Po udostępnieniu vidu, Lim napisała obszerne notatki na temat procesu tworzenia, opisując szczegółowo krok po kroku sposób w jaki wykonała użyte efekty. „This is How it Works” jest przykładem nie tylko umiejętności technicznych, ale też artystycznej wrażliwości. Jeden z innych vidów Lim, „Us” (“My”), jest obecnie częścią wystawy pod tytułem, Mediated, w California Museum of Photography.

//

Piece of Me, autorstwa Obsessive24

„Piece of Me” w celowy artystycznie sposób łączy atrakcyjny material filmowy z wideoklipów Britney Spears oraz inny, bardziej realistyczny wizerunkek piosenkarki (zdjęcia z tabloidów, wybrane celowo zamazane wideo z YouTube’a), by naszkicować kontrast pomiędzy wykreowanym obrazem, a bardziej żałosnym opowiadaniem o wykorzystaniu, uprzedmiotowieniu i załamaniu opisywanym przez tabloidy. Piosenka „Piece of Me”, śpiewana przez Spears, ma na celu, bycie odczytaną jako wyzwanie w walce: „You want a piece of me?” (“Chesz kawałek mnie?”). Obsessive24 ujawania stłumione znaczenie tego zwrotu, które sugeruje agresję rozrywania kogoś na kawalki. W rezultacie powstaje niemal klasycznie tragiczna opowieść, w której Spears jest rozrywana przez sępy: jej rodzinę, Hollywood, media i nas, konsumującą publiczność.

Vidy są legalną i bardzo “na czasie” formą krytyki kulturowej..

//

Handlebars, autorstwa Seah i Margie

Stworzony przez Seah i Margie „Handlebars” bada postać Doktora w Doctor Who, jak również stanowi bardziej ogólny komentarz na temat natury władzy i odpowiedzialności. Vid rozpoczynają obrazy przedstawiające dziwaczną naturę Doktora i przechodzi w bardziej niebezpieczne aspekty jego przygód, jak również małe przykłady korzystania z władzy, ostatecznie kończąc się obrazami przemocy i destrukcji, których jest przyczyną (w imię większego dobra). Doktor jest tytułowym bohaterem serialu; vid służy jako silna krytyka ślepych punktów moralnych serialu dzięki zmianie kontekstu wydarzeń, które widzowie już widzieli. Vid, w którym zachowanie Doktora jest skondensowane do najbardziej istotnych i znaczących obrazów, pokazuje krytykę tego bohatera, zwłaszcza w połączeniu ze słowami piosenki: „My cause is noble / my power is pure … And I can do anything with no permission … I can end the planet in a holocaust. (Moje powody są szlachetne / moja władza jest czysta … I moge robić wszystko bez niczyjej zgody … Mogę zniszczyć świat w holocauscie)”.

//

Buffy Vs. Edward, autorstwa Jonathan McIntosh

W politycznym remiksie autorstwa Jonathan McIntosha, „Buffy Vs. Edward”, pochodzący z sagi Twilight (Zmierzch) męski wampir – stalker, spotyka feministyczną ikone Buffy the Vampire Slayer (Buffy: Postrach wampirów). Stworzony w 2009 roku remiks obejrzało do tej pory ponad 4 miliony osób, został przetłumaczony na ponad 30 języków. Była o nim mowa równiez w znaczących programach medialnych, takich jak NPR LA Times, Boston Globe, oraz Salon.com. McIntosh użył rożnorakiego materiału, by stworzyć ten remiks, m.in. nie tylko standardowy materiał DVD, ale również wysokiej jakości zdjęcia, wystarczająco duże, by pozwoliły mu wyciąć inne postaci z kadru (łatwiej wtedy stworzyć nową rzeczywistość narracyjną). Od tamtego czasu, McIntosh stworzył „Right Wing Radio Duck”, bardzo popularny rozprzestrzeniający się w Internecie klip, w którym Donald Duck słucha Glenna Becka, gospodarza programu radiowego, i dołącza do spotkania z żałosnymi rezultatami, oraz „Too Many Dicks on The Daily Show”, który krytykuje zdominowany przez mężczyzn zespół twórczy Jon Stewart.

//

It Depends On What You Pay, autorstwa Gianduja Kiss

Stworzony w 2009 przez Gianduja’ię Kiss vid, „It Depends on What You Pay”, krytykuje serial science fiction Dollhouse, w którym korporacja wymazuje wspomnienia ludzi (“Dolls” (Lalki)), zastępując je nową spreparowaną osobowością i wynajmuje ich na osobisty, często seksualny, użytek. Mimo że celem serialu miał być dystopijny obraz wprawiający w zakłopotanie, wiele fanek odniosło wrażenie, że serial nie do końca rozumie, że tak naprawdę jest o gwałcie — że wymazywanie wspomnień przedstawia podstawowy brak zgody — i że gwałt może nie być przyjemnym tematem dla wielu fanek. Remiksując serial do wesołej piosenki o okaleczeniu gwałtem zaczerpniętej z The Fantasticks(przykład piosenki, która kiedyś odczytywana była jako zabawna, dziś jako obraźliwa), Gianduja Kiss poruszyła temat sięgający zarówno blogosfery, jak i mainsteamowych mediów, przedstawiając swoją pozycję w efektywny sposób dzięki multimediom; jak zauważył to jeden z feministycznych blogerów po obejrzeniu vidu, „Sceny gwałtu z Dollhouse rzadko są pokazywane, jako gwałt. To są zwykłe sytuacje z imprez, w większości ukazujące “niezobowiązujący seks”… Fanvid jest zmuszony ukazać horror tego, co się naprawdę dzieje… ponieważ poza kontekstem serialu, w większości z tych scen nie ma niczego, co zachęcało by widza do zinterpretowania ich, jako tego, czym są”. By móc stworzyć ten vid Gianduja Kiss była zmuszona użyć zdjęć z Amazon Unbox , ponieważ materiał DVD nie był w tym czasie jeszcze dostępny.

Vidy proponują alternatywne interpretacje i rzeczywistości.

//

Closer autorstwa T. Jonesy i Killa

„Closer” (“Bliżej”) jest videm serialu Star Trek, który erotyzuje brytalne kontakty pomiędzy postaciami Kirka i Spocka. Henry Jenkins w swojej dyskusji “Closer” w How to Watch a Fan-Vid zwrócił uwagę, że: “takie prace z pewnością podejują się interpretacji oryginalnego serialu, ale w sposób, który nie zostałby uznany przez większość nauczycieli literatury. Oni nie tylko próbują odzyskać, to co mieli na myśli pierwotni producenci. Oni próbują pochylić się nad możliwościami, podejmują pytania typu “a co gdyby…”, i proponują alternatywne rzeczywistości.” W rzeczy samej, początkowe sceny “Closer” zanim pokażą fikcyjny scenariusz wydarzeń, zadają pytanie “A co gdyby nie dotarli na czas do Vulcan?”. Dla wielu fanów jest to niepokojący vid, ale taki jest własnie jego cel. Porównuje on seksualną przemoc z przemocą czytania w myślach i przedstawia bardziej kontrowersyjne tematy, i dotyczące odcinka “Amok Time” serialu Star Trek, o których fani pisali od wielu dekad.

//

„White” and Nerdy autorstwa talitha78

Stworzony przez talitha78 vid „‚White’ and Nerdy” jest odpowiedzią na serię debat online na temat rasy w kulturze popularnej, dzięki stworzeniu video skoncentrowanego na Gusie, afroamerykaninie, który jest bohaterem serialu Psych. talitha78 wyjaśnia: “stworzenie tego vidu, było moim sposobem na poradzenie sobie z problemami dotyczącymi [debat fanowskich na temat rasy znanymi jako] RaceFail 2009. Podobnie jak Gus, jestem nerdem należącym do mniejszości etnicznej w społeczeństwie, w którym bycie nerdem często jest łączone z byciem białym. Poprzez ten vid, chciałam podkopać ten stereotyp…”. „‚White’ and Nerdy” sprawia, że rasowa niewidoczność staje się widoczna, pokazuje w jaki sposób czarni nerdowie są pomijani, ponieważ nie wpisują sie w stereotyp o ich kolorze skóry lub kulturze nerd/geek.

//

The Test autorstwa here’s luck

„The Test” łączy klipy z filmu Star Trek z 2009 roku z fragmentami oryginalnego serialu Star Trek, by zobrazować historię w tym czasie już popularną w fanfiction: w filmie, kiedy Spock Prime przesłał Kirkowi wspomnienia o zniszczeniu Romulusa, niechcący przesłał również wspomnienia wydarzeń z pierwotnego serialu, włączając w to te dotyczące seksualnego przyciągania i zaangażowania pomiędzy nim a Kirkiem. here’s luck użył efektów specjalnych, by zaznaczyć różnice pomiędzy obecnymi wydarzeniami, a wspomnieniami, by zasugerować, że zdjęcia z oryginalnego serialu pojawiają się zamazane i być może niechcący, by ustanowić romantyczny i seksualny podtekst, i by stworzyć historię, w której wspomnienia Spocka Prime’a wyciekają do świadomości Kirka podczas trwania filmu z 2009 roku. (Przeczytaj dodatkowy komentarz na temat vidu.)