5 Things an OTW Volunteer Said

Πέντε Πράγματα που Είπε η Naomi Novik

Σχεδόν κάθε μήνα το OTW (Οργανισμός Μετασχηματιστικών Έργων) θα διεξάγει έναν γύρο ερωταπαντήσεων με έναν από τους εθελοντές του σχετικά με τις εμπειρίες του στο OTW. Οι αναρτήσεις εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις του κάθε εθελοντή και δεν αντανακλούν απαραίτητα τις απόψεις του OTW ούτε αποτελούν πολιτική του OTW.

Στο πλαίσιο των εορτασμών της 10ης επετείου μας, αυτόν τον μήνα έχουμε ειδικά, αναδρομικά Πέντε Πράγματα. Η σημερινή ανάρτηση είναι με τη Naomi Novik, μία εκ των ιδρυτών του OTW, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και νυν μέλος του προσωπικού της Επιτροπής Προσβασιμότητας, Σχεδιασμού & Τεχνολογίας. Ακολουθεί απομαγνητοφωνημένη συνέντευξη η οποία έχει επιμεληθεί για λόγους έκτασης και σαφήνειας.

Πώς ήταν ο πρώτος χρόνος στο OTW; Τι θυμάσαι περισσότερο από αυτόν;

Δε θυμάμαι τόσο καλά τις καλές στιγμές, όσο περνάει ο καιρός βλέπω πως αυτό που θυμάμαι είναι τα προβλήματα. Στην αρχή είχαμε να κάνουμε πολλή δουλειά ώστε να καθησυχάσουμε τον κόσμο για αυτό που προσπαθούσαμε να κάνουμε, όπως το ότι δε θα αντιμετώπιζαν (νομικά) προβλήματα, ότι θα υπήρχαν τρόποι ο κόσμος να έχει τον έλεγχο των ιστοριών του. Το άλλο κομμάτι εκείνου του πρώτου χρόνου είναι ότι κάποιοι περίμεναν να δουν κάτι 5 λεπτά αφού σχηματιστήκαμε! Ξέρεις, πού είναι το Archive of Our Own – AO3 (Το Αρχείο Μας); Όμως παίρνει χρόνο, υπήρχαν πολλές δυσκολίες που αντιμετωπίζεις όταν φτιάχνεις κάτι από το μηδέν οι οποίες παρέμειναν στο OTW. Η φιλοσοφία μου, όμως, είναι να κάνεις κάτι αν έχεις την ορμή και είναι καλύτερα να έχεις κάνει κάτι που δεν ήταν τέλειο από το να μην έχεις κάνει τίποτα απολύτως.

Κατά κάποιους τρόπους ένας βιώσιμος οργανισμός δε λειτουργεί μόνο με το πάθος, ταυτόχρονα όμως θέλεις να μπορείς να αξιοποιήσεις το πάθος. Νομίζω παλεύαμε με το πώς να στήσουμε τον οργανισμό και ταυτόχρονα να επιτύχουμε να αναπτυχθεί. Πολλές λεπτομέρειες μου διαφεύγουν πλέον — δεν έχω καθόλου καλή μνήμη σε τέτοια πράγματα, γιατί όταν κάτι δεν είναι πια πρόβλημά μου, το ξεχνάω, απλά χάνεται.

Ένα παράδειγμα είναι το να βγάλουμε άκρη με την Επιτροπή Επικοινωνιών και πώς αυτή θα ήταν [για το OTW και ως Επιτροπή]. [Οι πρώτοι εθελοντές] είχαν όλοι λογαριασμό στο LiveJournal και έτσι όσον αφορά στις επικοινωνίες νόμιζα ότι θα είχαμε μόνο τα ενημερωτικά δελτία και από εκεί και πέρα ότι άτομα από το OTW θα αναρτούσαν στα ιστολόγιά τους (blog) στο LiveJornal και θα μιλούσαν σε άλλους θαυμαστές σε ατομικό επίπεδο. Αυτό δε δούλεψε πολύ καλά, και δεν ασχολήθηκα η ίδια, όμως θυμάμαι μια απογοήτευση που δεν καταφέρναμε να κάνουμε αυτό που θέλαμε.

Είχα ασχοληθεί περισσότερο σε τεχνικό επίπεδο, όπου επίσης υπήρχαν πολλές διαφωνίες. Γιατί το ερώτημα ήταν πρώτα το σχεδιάζεις, ώστε να τα έχεις όλα όπως τα θέλεις και έπειτα το χτίζεις ή απλά αρχίζεις να χτίζεις; Και πιστεύω ακράδαντα ότι εν τέλει το κάναμε με τον σωστό τρόπο. Πέσαμε με τα μούτρα και ξεκινήσαμε να χτίζουμε. Γενικά, είμαι αρκετά ευχαριστημένη με την επιτυχία αυτής της στρατηγικής και, αργότερα, ξέρουμε ότι δεν είναι τέλεια και δεν μπορεί να κάνει κάποια πράγματα, οπότε δυστυχώς δεν τους έχουμε εξυπηρετήσει όλους όσο καλύτερα θα μπορούσαμε. Είναι το αντάλλαγμα του να έχεις ένα Αρχείο.

Πιστεύω πως, κατά βάση, ήταν η σωστή απόφαση και πως δεν είμαστε ο πρώτος οργανισμός που έπρεπε να πάρει τη συγκεκριμένη απόφαση. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να παρθεί μια τέτοια απόφαση και θα μπορούσαμε ενδεχομένως να έχουμε δράσει καλύτερα. Το κόστος αυτής της στρατηγικής πληρώνεται σε βάθος χρόνου. Όμως εκείνο που έχει περισσότερη σημασία για ‘μένα είναι ότι χτίσαμε κάτι. Και εργαζόμαστε ώστε να γίνει βιώσιμο. Στην αρχή υπήρχε μια ισχυρή ώθηση να δημιουργήσουμε κάτι και να το κάνουμε να δουλέψει.

Ποια θεωρείς καίρια σημεία καμπής του OTW στα δέκα του χρόνια;

Είχαμε ένα τεράστιο πλεονέκτημα στην αρχή, το ότι ξεκινήσαμε από μια μικρή ομάδα ανθρώπων που λίγο-πολύ γνωρίζονταν μεταξύ τους. Εγώ, η [νυν μέλος του προσωπικού της Νομικής Επιτροπής] Rebecca Tushnet και η [νυν μέλος του προσωπικού της Επιτροπής για το Transformative Works & Cultures – TWC (Μετασχηματιστικά Έργα και Κουλτούρες)] Francesca Coppa γνωριζόμασταν και τα άλλα αρχικά μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου βρίσκονταν σχετικά κοντά γεωγραφικά, έτσι μπορούσαμε να συναντιόμαστε από κοντά και να συζητάμε. Αυτό βοήθησε πολύ. Είχαμε όμως επίσης και μεγάλη τεχνογνωσία στην αρχική ομάδα — νομικούς, ακαδημαϊκούς, επαγγελματίες συγγραφείς, ειδικούς τεχνικούς. Τα μέλη του πρώτου συμβουλίου ήταν οι άξονες στις αντίστοιχες επιτροπές τους. Ήταν, λοιπόν, μια μικρή ομάδα που τα μέλη της μπορούσαν να συνεργαστούν στενά και ο καθένας να αναπτύξει γρήγορα τον τομέα του.

Για λίγο, στο μέσο της ανάπτυξης του OTW απομακρυνθήκαμε απ’ αυτό. Το να είσαι στο Διοικητικό Συμβούλιο είναι δύσκολη δουλειά και απαιτεί πάρα πολύ χρόνο για να την κάνεις καλά. Προσωπικά, την έχω κάνει καλά, την έχω κάνει όμως και άσχημα. Εξαρτάται, όχι απόλυτα, αλλά σε μεγάλο βαθμό, από το πόσο χρόνο έχεις να διαθέσεις, αλλά και από τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάζεσαι, από το αν μπορείς να επικοινωνείς σωστά μαζί τους και το αν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ σας.

Θεωρώ ότι υπήρξε ένα πολύ άσχημο σημείο το οποίο περάσαμε. Υπήρξε ένα ενδιάμεσο κύμα· έχει γίνει έρευνα πάνω στην εν λόγω διαδικασία ανάμεσα στις μη κυβερνητικές οργανώσεις η οποία δείχνει ότι αυτό που πέρασε το OTW αποτελεί κοινό μοτίβο. Υπάρχει ένας ιδρυτής ή μία ομάδα ιδρυτών με όραμα, που απλώνουν τα πόδια τους πιο πολύ απ’ όσο φτάνει η κουβέρτα τους. Η προσέγγιση αυτή αφήνει πολλές εκκρεμότητες. Έπειτα οι άνθρωποι που προσλαμβάνονται και προσελκύονται από το όραμα που εδραιώθηκε από τους ιδρυτές, βλέπουν τα προβλήματα με τα όσα έχουν γίνει και με αυτά που συμβαίνουν, αλλά νοιώθουν αγανακτισμένοι, γιατί ίσως δεν έχουν πρόσβαση στους ιδρυτές ή σε τρόπους για να λύσουν το πρόβλημα. Έτσι δημιουργείται ανταγωνισμός σε προσωπικό επίπεδο ή σε επίπεδο οργανισμού. Οπότε το OTW είχε τότε πολλά μέλη που έβαζαν υποψηφιότητα για το Διοικητικό Συμβούλιο και ήταν ενάντια σε ό,τι γινόταν στο Συμβούλιο.

Έτσι, αν και τα πράγματα δεν πάνε καλά και το Συμβούλιο δεν τα κάνει όλα τέλεια, την ίδια στιγμή τα άτομα στο Συμβούλιο ξέρουν πολλά για το τι συμβαίνει στο OTW, καθώς έχουν ήδη γίνει συζητήσεις που οδήγησαν σε αυτό το σημείο, τα έχουν περάσει αυτά και ξέρουν γιατί συμβαίνουν κάποια πράγματα. Όμως, δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη και το Συμβούλιο ως ομάδα δυσλειτουργεί. Και είχαμε αρκετά δυσλειτουργικά Συμβούλια.

Μετά έχεις το τρίτο κύμα όπου τα άτομα είναι ευχαριστημένα με αυτό που κάνουν εντός του OTW και δε θέλουν απαραίτητα να βρίσκονται στο Συμβούλιο. Όμως έχουν δει τα προβλήματα, έχουν ανελιχθεί στον οργανισμό και έχουν δει τι συμβαίνει στην κορυφή. Και παρόλο που θα προτιμούσαν να συνεχίσουν τη δουλειά που έκαναν, αισθάνονται πως πρέπει να βγουν μπροστά και να διορθώσουν την κατάσταση στην οποία έχουμε βρεθεί. Τέτοιο Διοικητικό Συμβούλιο έχουμε τώρα και αυτό είναι καλό. Το OTW ξεπέρασε αυτά τα προβλήματα ανάπτυξης, πράγμα σημαντικό, καθώς υπάρχουν πολλοί οργανισμοί που δεν επιβιώνουν από αυτήν την περίοδο, αυτές τις μεταβάσεις.

Στην αρχή η αντίφαση ήταν πως είχαμε πολλές διαφωνίες, όμως ήταν ένας οργανισμός όπου όλοι γνωρίζονταν και σέβονταν ο ένας τις δεξιότητες του άλλου και είχαν ακουστά ο ένας τον άλλον πριν καταλήξουν στο Διοικητικό Συμβούλιο. Αυτό μπορεί να είναι καλό, αλλά δημιουργεί και κολλήματα. Τα πρώτα εκείνα χρόνια ήμασταν βουρ — ό,τι ήθελες να δοκιμάσεις το δοκίμαζες. Δεν υπήρχε τίποτα να σε σταματήσει. Δεν υπήρχε τίποτα ακόμα, οπότε απλά δημιουργούσες κάτι.

Στην αρχή, λοιπόν, δεν υπήρχαν άτομα που έκαναν κάτι με έναν συγκεκριμένο τρόπο ο οποίος αργότερα θα έπρεπε να αλλάξει — δεν μπορείς να το κάνεις αυτό στον κόσμο και να διαταράζεις τη δουλειά του με τέτοιον τρόπο. Ειδικά στο κομμάτι του προγραμματισμού είναι απίστευτα δημιουργική η περίοδος στην αρχή, όταν απλά δημιουργείς. Και γενικά σε πολλούς αρέσει να χτίζουν καινούρια πράγματα και όχι να συντηρούν τα παλιά, όσον αφορά στην τεχνολογία. Έτσι στην αρχή είναι πολύ πιο εύκολο. Όλοι λερώσαμε τα χέρια μας. Κανένας μας δεν είχε δουλέψει σε κάτι τέτοιας κλίμακας όπως εκείνη του OTW τώρα και απλά προσπαθούσαμε να βγάλουμε άκρη. Για μερικούς ανθρώπους είναι αγχωτικό το να ξεκινούν κάτι, για άλλους όμως είναι εξίσου δύσκολο να το συντηρήσουν και να το αναπτύξουν.

Όσον καιρό είσαι στο OTW, τι έχεις καταφέρει προσωπικά για το οποίο είσαι περισσότερο περήφανη;

Το AO3 είναι εκεί, υπάρχει. Σε θεωρητικό επίπεδο, όταν ανέβασα την πρώτη ανάρτηση για τη δημιουργία ενός Αρχείου, δεν το σκεφτόμουν σαν κάτι που θα έκανα εγώ. Αφού είπα ότι ήταν κάτι που χρειαζόμασταν και αν κάποιος άλλος το έκανε, θα βοηθούσα. Όμως μετά είδα πως κανένας δεν προθυμοποιούνταν και υπήρξε μια στιγμή, τη θυμάμαι αυτήν τη στιγμή, όπου ήξερα ότι το να ξεκινήσω το συγκεκριμένο εγχείρημα θα ήταν πολύ χρονοβόρο, θα μου στοίχιζε συναισθηματικά και θα μου κόστιζε ευκαιρίες για την υπόλοιπη ζωή μου. Το έκανα όμως όπως κι αν είχε.

Αυτή η αρχική συζήτηση γέννησε μια ορμή την οποία έπρεπε να εκμεταλλευτούμε αμέσως. Υπάρχει μια στιγμή που μπορείς να ρίξεις μια ιδέα στο τραπέζι κι αν τη χάσεις, θα εξαφανιστεί, δε θα γίνει τίποτα. Όταν ανέβασα εκείνη την ανάρτηση, ήταν γιατί είχα θυμώσει και το πίστευα, πίστευα ότι έπρεπε να κάνουμε κάτι. Είναι το κλισέ «Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο». Και έτσι πήγα στη Rebecca και τη Francesca και τους είπα «θα το κάνουμε, αλλά δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσάς». Και είπαν «εντάξει, είμαστε μέσα». Είχαμε συζητήσει πιο πριν για τα προβλήματα στα οποία θέλαμε να δώσει λύση το OTW και είχε έρθει η ώρα να κάνουμε κάτι.

Ποιος πιστεύεις ότι είναι ο ρόλος του OTW τώρα και νομίζεις πως αυτός έχει αλλάξει από τότε που ξεκίνησε; Πώς αλλιώς μπορεί να αλλάξει μέσα στα επόμενα 10 χρόνια;

To σημαντικότερο πράγμα που πιστεύω ότι το OTW έχει τώρα και δεν είχε στην αρχή, είναι η δυνατότητα συντήρησης, όπως το να διατηρείται το AO3 λειτουργικό. Και τώρα το AO3 και το Fanlore, αλλά το Fanlore είναι πιο εύκολο να διατηρηθεί. Δεν είναι πιο εύκολο να το αναπτύξουμε, απλά είναι ευκολότερο να το εμποδίσουμε από το να καταρρεύσει. Ακόμα και το AO3 είναι δύσκολο να εξελιχθεί μέσα στα επόμενα 10 χρόνια, μόνο και μόνο γιατί χρειάζεται να το εκσυγχρονίσεις τεχνολογικά. Θα πρέπει να γίνουν συζητήσεις και υποθέτω πως ήδη γίνονται για την έκδοση 2.0 του AO3. Όμως το AO3 δε θα πρέπει να είναι το ίδιο σε 10 χρόνια από τώρα και είναι ανάγκη να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε επ’ αυτού [πώς θα το πετύχουμε] τώρα παρά αργότερα.

Αναλάβαμε μια ευθύνη και ξέρω πως — ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές του Διοικητικού Συμβουλίου, όταν κυριολεκτικά πίστευα ότι όλο το τεχνικό προσωπικό θα παραιτηθεί και δε θα υπάρχει κανείς να τρέχει το AO3 — αυτό που κράτησε τον κόσμο [ως εθελοντές] παρόλο που δεν υπήρχε κάποια καλή λύση στα προβλήματα, ήταν η αδράνεια της απροθυμίας να χάσουμε την μπάλα. Μπορεί να υπάρξει κάποια στιγμή που το προσωπικό κόστος του να συνεχίσεις να δουλεύεις στα προγράμματά μας να είναι πολύ μεγάλο, όμως αν πρέπει εγώ [προσωπικά] να συνεχίσω να εργάζομαι σε αυτά, τότε δεν πρόκειται να επιβιώσουν ούτως ή άλλως. Δε θα μπορούσα να είμαι εγώ η υπεύθυνη σε αυτήν τη φάση της ζωής μου για τη συντήρηση αυτού που είχαμε ξεκινήσει. Είχα ένα μικρό παιδί, η ζωή μου άλλαζε. Και βασικά είχα προσπαθήσει να συζητήσω με το Συμβούλιο, πράγμα δύσκολο, πως αν δεν εμπιστεύεσαι το προσωπικό ότι ξέρει τι κάνει και ότι αφήνει περιθώρια για να γίνουν αυτά τα πράγματα, τότε το πρόγραμμα δε θα επιβιώσει. Λίγοι μόνο άνθρωποι το κρατάνε όρθιο και εξακολουθούν να υπάρχουν λίγοι άνθρωποι που κάνουν αυτήν τη δουλειά, όμως τώρα συμμετέχουν και εργολάβοι που μας βοηθούν να προχωρήσουμε και υπάρχει μια διαδικασία για ευκολότερη συντήρηση του AO3.

Χρειάζεται όλοι να συμφωνούμε ευγενικά και επίσης ευγενικά να αποτυγχάνουμε. Και ίσως έρθει μια μέρα που δε θα ανοίξει το μαγαζί. Ίσως έρθει μια μέρα που δε θα μπορούμε να το συντηρήσουμε, όμως διατηρούμε τις ιστορίες διαθέσιμες και παρέχουμε τα δεδομένα ώστε να το αναλάβει κάποιος άλλος. Είναι το ίδιο πράγμα απ’ το οποίο προσπαθεί να μας σώσει το Open Doors (Ανοιχτές Πόρτες), το ότι υπάρχουν ιστοσελίδες που απλά κλείνουν τις πόρτες τους, αντίο, όλη η δουλειά σου χάθηκε. Η ιστοσελίδα iMeem το έκανε αυτό στους θαυμαστές που δημιουργούσαν βίντεο. Απλά είπε μια μέρα, αχ δε θα φιλοξενούμε βίντεο πλέον. Αισθάνομαι επιτακτική την υποχρέωση να μην το κάνουμε αυτό, ότι αυτή είναι η αποστολή μας, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει το OTW. Και πιστεύω πως αυτό γίνεται [συνεχίζουμε το έργο και το συντηρούμε] οπότε είμαι ευχαριστημένη.

Επίσης θεωρώ ότι νομικά βρισκόμαστε σε καλύτερη θέση από εκείνη που ήμασταν, πράγμα πολύ καλό, και είμαι πολύ περήφανη για όλα όσα έχει καταφέρει η ομάδα της Νομικής Υποστήριξης. Είναι υπέροχο να βλέπεις τις νίκες τους. Θεωρώ πως το OTW έχει κάνει καλή δουλειά και στο να συντηρεί υλικό μέσω του Open Doors, αυτό είναι κάτι πάνω στο οποίο θα ήθελα να εστιάσουμε περισσότερο, η συντήρηση έργων. Όμως το κυριότερο πάνω στο οποίο πρέπει να δουλέψουμε είναι επίσης η επόμενη γενιά. Το fandom είναι πλέον πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι ήταν, οπότε δε χρειάζεται να στοχεύουμε σε όλους, να κάνουμε το OTW να σημαίνει κάτι για τον κάθε έναν θαυμαστή. Πρέπει, όμως, να είσαι εκεί όπου δραστηριοποιείται η νεολαία, δεν έχουμε αρκετά πάρε-δώσε με το Wattpad για παράδειγμα. Έτσι, νομίζω πως έρχεται κόσμος στο AO3 και θέλει και περιμένει πράγματα απ’ αυτό και έπειτα φεύγει χωρίς να καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι.

Ένα πράγμα που δε θέλω να κάνει το OTW είναι να προσπαθήσει να γίνει χιπ και τρέντι και στην προσπάθειά μας αυτή να το επανασχεδιάσουμε. Θέλουμε να είμαστε η βιβλιοθήκη, το βαρετό μέρος το οποίο όμως όλοι γνωρίζουν και το οποίο είναι εκεί αν το χρειαστείς.

Τι ήταν για εσένα το πιο διασκεδαστικό πράγμα στον εθελοντισμό για το OTW;

Το χτίσιμο του AO3. Λατρεύω τον προγραμματισμό, θεωρώ ότι είναι απίστευτα διασκεδαστικό, απλά το να χτίζεις και να προγραμματίζεις κάτι. Το λατρεύω, είναι ό,τι καλύτερο.


Τώρα που μία από τους ιδρυτές μας είπε πέντε πράγματα για όσα έχει κάνει, είναι η σειρά σας να προσθέσετε ένα πράγμα ακόμα! Πόσο καιρό γνωρίζετε το OTW; Χρησιμοποιείτε τα διάφορα προγράμματα; Πόσο καιρό είστε στο fandom;

Μπορείτε επίσης να δείτε τις προηγούμενες αναρτήσεις Πέντε Πραγμάτων άλλων εθελοντών μας.

Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε εθελοντικά από τη μεταφραστική ομάδα του OTW. Για να μάθετε περισσότερα για το έργο μας, επισκεφτείτε τη σελίδα της Μεταφραστικής Επιτροπής στο transformativeworks.org.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *